O salmón como pretexto

 

1º salmón que pesquei hai anos, en Seward, Alasca, 

Se hai unha tradición na miña casa en tempo de Nadal é o salmón salgado e afumado que preparo eu mesmo. Aprendín dunha muller atabascana chamada Carol na súa casa nas aforas da cidade de Anchorage, en Alasca. Ela ensinoume como facer adobo previo ao proceso de afumado. Anda que non saberemos nós os galegos de afumados, pero sobre todo de afumados de carnes de porco despois da matanza. Tamén soubemos de salgado de peixes ou de secado ao sol, senón que pregunten na Costa da Morte. O caso foi que empecei a adobar e afumar salmón dous anos despois daquela miña primeira viaxe  a Alasca, grazas ao afumador que me trouxo dende alá a miña irmá Rosa.

Ilustro esta nota cunha foto que xa ten anos, a do primeiro salmón que pesquei en Alasca, no porto da localidade de Seward, empregando a técnica do roubo, nada meritoria; este método consiste en lanzar a tanza que ten unha especie de poteira ao final no momento que divisas un grupo de salmóns, tiras forte e malo será. Afortunadamente, pesquei de verdade con culler unha manchea de salmóns noutras ocasións. Carol pertence á familia atabascana, un grupo étnico  e lingüístico da Costa Noroeste de América con diversas nacións segundo o territorio: en Alasca e Canadá son os Dena ou Dena’ina, os Hupa ou os Gwich’in de For Yukón, en Oregón e California son os Navajos e os Apaches, xa sexan Mescaleros, Chiricahuas e outros. No perfil do seu facebook, @carolseibert, ten fotografías espectaculares cos vestidos tradicionais.

Dende a miña primeira viaxe intereseime pola Costa Noroeste, despois escribín libros relacionados con ela e coas culturas da rexión. Penso volver sabendo que non vou poder entrar en Alasca polas miñas opinións sobre a decadencia do imperio, que como todos na historia, vai podrecer por dentro, xa o está facendo. Mais as mesmas sensación e as mesmas culturas ocupan os espazos das dúas provincias canadianas máis occidentais: o Yukon e Columbia Británica, onde a presenza de mariños galegos na exploración e os primeiros contactos con aquelas culturas foi importante e ségueo a ser na actualidade. 

Mágoa no poder ver os amigos alascanos, ou si?